Kazimierz Kowalski (śpiewak)

Kazimierz Wiesław Kowalski (ur. 30 lipca 1951[1] w Łodzi[2], zm. 1 sierpnia 2021[3][4][5] tamże[6]) – polski śpiewak operowy (bas[3]), związany z Teatrem Wielkim w Łodzi jako solista oraz wieloletni dyrektor naczelny i artystyczny. Popularyzator muzyki poważnej, opery i operetki, prezenter radiowy i telewizyjny.

30 lipca 1951 w Łodzi urodził się Kazimierz Kowalski – śpiewak operowy (bas), związany z Teatrem Wielkim w Łodzi jako solista oraz wieloletni dyrektor naczelny i artystyczny. Prezenter radiowy i telewizyjny.

Ojcem Kazimierza był Wiesław Wierusz-Kowalski, aktor występujący na w łódzkich teatrach. Ukończył studia na Wydziale Wokalno-Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi (w klasie śpiewu Antoniego Majaka).
W 1976 (na V roku studiów) wystąpił w prestiżowym Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Tuluzie, gdzie zajął najwyższą trzecią nagrodę (nagrody 1 i 2 wówczas nie przyznano).
W tym samym roku został solistą Teatru Wielkiego w Łodzi, gdzie zadebiutował partią Kecala w “Sprzedanej narzeczonej” Smetany.

W latach 1994-1997 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi. Doprowadził wtedy do transmisji telewizyjnej na żywo, na cały świat, opery “Straszny dwór” Stanisława Moniuszki.
Dał się poznać jako dobry organizator, gdyż Teatr Wielki w Łodzi, za jego dyrektorowania, był jedną z nielicznych placówek teatralnych w ówczesnej Polsce przynoszących dochody.
W 1998 z jego inicjatywy powstał również Festiwal Operowo-Operetkowy działający w oparciu o nowo otwarty Teatr Letni w Ciechocinku, przez prasę festiwal bywa opisywany jako jedno z najważniejszych muzycznych wydarzeń lata.

Występował w programach telewizyjnych m.in.: “Dobry wieczór, tu Łódź” lub “Kazimierz Kowalski zaprasza” (TVP1).
Od 2000 r. prowadził audycje w Programie I Polskiego Radia, w których przedstawiał sylwetki wybitnych polskich artystów.
Jest pomysłodawcą i prowadzącym, od 1997 r., Festiwalu Operowo-Operetkowego w Ciechocinku.
Jest również twórcą Polskiej Opery Kameralnej.

Od grudnia 2005 do listopada 2008, ponownie był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi. W styczniu 2016 startował w konkursie na nowego dyrektora Opery Bałtyckiej.
Jego dorobek artystyczny to m.in. 10 wydanych płyt.
W 2021 roku obchodził 50-lecie pracy artystycznej.
W tymże roku ukazała się jego książka zatytułowana „Dyrektorem się bywa, artystą się jest”, opowiadająca o jego życiu w latach 1955–2020.

Zmarł zmarł 1 sierpnia 2021 roku w Łodzi, dwa dni po swoich 70 urodzinach, wskutek zawału serca, którego doznał na dzień przed śmiercią.
12 sierpnia 2021 został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu przy ul. Szczecińskiej w Łodzi.

Nagrody i odznaczenia:

1985 – Dyplom MSZ za wybitne zasługi w propagowaniu i upowszechnianiu polskiej kultury za granicą.

6 sierpnia 2017 odsłonił swoją gwiazdę na Ciechocińskim Deptaku Sław

2000 – tytuł Najsławniejszego Polaka 1999 roku przyznany w plebiscycie słuchaczy PR

2001 – Odznaczenie Za Zasługi dla Miasta Łodzi.

2002 – Złoty Krzyż Zasługi.

2006 – Brązowy Medal Gloria Artis – Zasłużony Kulturze.

2021 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) za „wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej i w popularyzowaniu muzyki poważnej”

2021 – Medal „Za zasługi dla Ruchu Ludowego” im. Wincentego Witosa (pośmiertnie)