Powiem Wam, że czasami jak czytam niektóre komentarze, to naprawdę ręce opadają.

Powiem Wam, że czasami jak czytam niektóre komentarze, to naprawdę ręce opadają.
Kilka dni temu napisałem, że odwiedzam groby swoich bliskich nie dlatego, że ktoś mi każe albo dlatego, że akurat wypada jakaś data w kalendarzu. Robię to dlatego, że sam mam taką potrzebę.
Pod postem pojawił się komentarz, że „po śmierci zostaje tylko trochę kości i popiołu”, więc chodzenie na cmentarz nie ma sensu i nie mam z siebie robić wyjątkowego 🤦 Tylko że moim zdaniem wiele osób błędnie rozumie, czym jest pamięć i szacunek do zmarłych. Nie ma znaczenia, czy ktoś jest wierzący, czy niewierzący. Jeśli przez lata kochałeś jakiegoś człowieka, śmiałeś się z nim, przeżywałeś dobre chwile, to chyba czymś naturalnym jest, że czasem chcesz pójść w miejsce jego pochówku, zatrzymać się na chwilę, powspominać go, zapalić znicz czy położyć kwiat. Z szacunku wysprzątać to miejsce. Nie dlatego, że on tego potrzebuje. Dlatego, że my potrzebujemy pamiętać. Bo człowiek żyje tak długo, jak długo ktoś o nim pamięta…
Nie uważam chodzenia na cmentarz za coś wyjątkowego a raczej normalnego 🤷