Ubranie czyni człowieka, czyli kiedy moda staje się terapeutyczna

„Wciąż widzę siebie, jako dziecko, związanego z nią, tę kobietę.

Trochę banalnie, chodziła do kasyna nad morzem, tańczyła i piła koktajle. […] Przez całe życie wyobrażałem sobie tę kobietę w wieczorowej sukni i ze słomianą torbą. Tak mądry. Podejmuję decyzję, że jest nieosiągalna. To ją zabrać”.

Ta notatka, podpisana przez Simona Porte Jacquemusa, została poddana działaniu gości podczas jego pokazu La Riviera we przerwach drugiego roku, w ogrodach Ambasady Włoch w Paryżu. Zwierzenia na znak rozpoznawczy projektanta. Z charakterystyczną dla siebie naturalnością opowiada o swoich radościach, fantazjach i wspomnieniach z dzieciństwa. Regularnie wspominali o swojej matce, która zmarła, gdy miał 19 lat: to ona jest bombą jego pokazu wiosna/lato 2018. „Chyba nigdy nie jest członkiem mojej rodziny tak, jak w te wieczory po plaży, prawdopodobnie zakochana. To o niej powiedziała w tym sezonie”.

informacje z jego kolekcji, bez żadnych dodatkowych informacji, odsłania aspekt jego autobiografii, skrupulatnie udostępniaj na Instagramie. Rzadko kiedy psychologia projektanta mody jest tak eksponowana. Czy moda może być terapeutyczna? To prawda, że ​​​​ubrania najczęściej mówią o kimś innym niż jeden: inscenizują reprezentację siebie i świata. Pod tym względem nie odbiegają one od sfery psychoanalizy . Co nasze ubrania mówią o nas? I co projektanci mówią o ubraniach, które sobie wyobrażają?

Tryb newslettera
W każdy czwartek

Poznaj co tydzień najświeższe nowinki ze świata mody: pokazy mody oraz pomysły na wygląd i trendy analizowane przez zespół redakcyjny.Adres e-mailRejestr

Istotna daremność
Elementy dyscypliny humanistyczne, takie jak socjologia czy historia sztuki, często wybierają odzież lub modę jako przedmiot swoich badań, nie można tego samego powiedzieć o psychologii. „Psychologia mody nie jest przedmiotem zainteresowania badaczy. Kiedy się ją bada, mówi tylko o ubraniach. Częściowo wynika z faktów, że moda nie jest nauką ścisłą; potencjalnie na intuicji i doznaniach, które nie są obiektywnymi parametrami” – wyjaśniona psychoterapeutka Catherine Bronnimann, wykładowca Uniwersytetu Sztuki i Projektowania w Genewie, który ujawnił brak prac teoretycznych ukrytych psychologii ubioru. „Niewiele analizuje występowanie na element działania mody i jej wpływ na wyobraźnię. A jednak ubiera się jest to gestem przynależności i indywidualizacji, bogatym w znaczeniu” – znalezione autorka książki „Sukienka Psyche”. Próba połączenia psychoanalizy z odzieżą (wydawnictwo L’Harmattan).