Biskup Tarnowski zabrał głos. Stanowczo odniósł się do medialnych doniesień

Biskup tarnowski Andrzej Jeż wydał stanowczy komunikat w związku z publikacjami medialnymi dotyczącymi sprawy byłego księdza Mariana W. Hierarcha zdecydowanie zaprzeczył, jakoby diecezja tarnowska przypisywała osobom pokrzywdzonym jakąkolwiek odpowiedzialność za przestępstwa duchownego.

W komunikacie biskup podkreślił, że odpowiedzialność za przestępcze działania ponosi wyłącznie sprawca. Jak zaznaczył, osoby skrzywdzone nie mogą być w żadnym stopniu obarczane winą za wykorzystanie seksualne ani za zachowanie duchownego. Stanowisko to — według hierarchy — zostało również przedstawione przez pełnomocnika diecezji, mec. Krzysztofa Nocka.

Biskup mówi o pomocy dla pokrzywdzonych

Andrzej Jeż przypomniał również, że diecezja prowadzi program „Od Łez do Łaski”, którego celem jest duchowa i psychologiczna pomoc osobom, które doświadczyły przemocy seksualnej, fizycznej, emocjonalnej lub duchowej. Osoby zgłaszające się do kurii mają otrzymywać propozycję konkretnego wsparcia, w tym możliwość pomocy w pokryciu kosztów terapii.

Hierarcha zwrócił się także z przeprosinami do osób pokrzywdzonych i ich rodzin. Wyraził żal z powodu wyrządzonych krzywd oraz przeprosił tych, którzy poczuli się zgorszeni lub zaniepokojeni wcześniejszymi doniesieniami dotyczącymi stanowiska diecezji.

Komunikat pojawił się w czasie medialnej dyskusji

Sprawa nabrała rozgłosu po publikacjach dotyczących pozwu osób pokrzywdzonych przez byłego duchownego oraz stanowiska przedstawicieli diecezji. Media informowały również o zarzutach prokuratury wobec biskupa Andrzeja Jeża związanych z reakcją na informacje o przestępstwach seksualnych popełnianych przez podległych mu księży.

Biskup w swoim komunikacie zapewnił, że zgłaszane sprawy są podejmowane i prowadzone z należytą uwagą oraz z uwzględnieniem dobra osób skrzywdzonych. Dokument został podpisany 28 listopada 2024 roku w Tarnowie.

Sprawa pokazuje, jak duże emocje budzą kwestie odpowiedzialności Kościoła za przestępstwa popełniane przez duchownych oraz sposób, w jaki instytucje kościelne komunikują się z osobami pokrzywdzonymi i opinią publiczną.